Κοινωνία

Από νωρίς το πρωί, δρόμοι άδειασαν από σταθμευμένα αυτοκίνητα. Αστυνομικοί, άνδρες ασφαλείας και κάθε λογής μέτρα μετέτρεψαν ένα κομμάτι της Νέας Σμύρνης σε μια πόλη που, έστω και για λίγες ώρες, δεν ανήκε στους κατοίκους της.

Αφορμή ήταν η επίσκεψη του Πρωθυπουργού.

Για μένα, όμως, το όνομα του επισκέπτη έχει μικρή σημασία. Το ίδιο ακριβώς θα έγραφα αν επρόκειτο για οποιονδήποτε πολιτικό αρχηγό. Δεν αλλάζω στάση ανάλογα με το χρώμα της σημαίας ούτε με ενδιαφέρει ποιος βρίσκεται στην εξουσία. Με ενδιαφέρει το φαινόμενο.

Κάθε φορά που ένας πολιτικός αρχηγός επισκέπτεται μια πόλη, επαναλαμβάνεται το ίδιο έργο. Δρόμοι αδειάζουν, η καθημερινότητα των πολιτών προσαρμόζεται στις ανάγκες της συνοδείας του και, ταυτόχρονα, εμφανίζονται δεκάδες άνθρωποι που σπεύδουν να φωτογραφηθούν, να τον χαιρετήσουν, να τον αγγίξουν ή απλώς να βρεθούν όσο πιο κοντά γίνεται.

Και κάπου εκεί θυμήθηκα τον Τζίμη Πανούση.

Με τη γνωστή σατιρική του ατάκα για τις μύγες δεν σχολίαζε τα έντομα. Σχολίαζε τη νοοτροπία της αγέλης. Την τάση του ανθρώπου να θεωρεί ότι επειδή πολλοί ακολουθούν κάτι, αυτό είναι αυτομάτως σωστό.

Από την άλλη υπάρχουν και οι μέλισσες. Κι αυτές συγκεντρώνονται όλες μαζί, ακολουθώντας το ένστικτό τους.

Τελικά, ίσως οι μέλισσες και οι μύγες να έχουν περισσότερα κοινά απ' όσα νομίζουμε. Δεν αναρωτιούνται. Δεν αμφισβητούν. Ακολουθούν.

Ο άνθρωπος, όμως, δεν είναι έντομο.

Έχει κρίση. Έχει δικαίωμα να διαφωνεί. Έχει υποχρέωση να σκέφτεται πριν χειροκροτήσει.

Δεν πιστεύω στους πολιτικούς σωτήρες. Δεν περιμένω κανέναν να κατέβει από το αυτοκίνητο και να λύσει τα προβλήματα μιας πόλης με μια χειραψία και μια φωτογραφία.

Οι πολιτικοί δεν είναι σταρ. Είναι προσωρινοί διαχειριστές της εξουσίας. Η δουλειά τους είναι να λογοδοτούν στους πολίτες, όχι να λατρεύονται από αυτούς.

Και οι πολίτες δεν έχουν υποχρέωση να κολλούν πίσω από κάθε αρχηγό που επισκέπτεται τη γειτονιά τους. Έχουν υποχρέωση να τον κρίνουν.

Αυτό είναι Δημοκρατία.

Όχι οι ουρές για μια selfie.

Όχι οι δρόμοι που αδειάζουν.

Όχι η εικόνα.

Η επόμενη φορά που ένας πολιτικός αρχηγός θα επισκεφθεί τη Νέα Σμύρνη — ή οποιαδήποτε άλλη πόλη — εύχομαι να μη μετρήσουμε πόσοι έτρεξαν να τον δουν.

Εύχομαι να μετρήσουμε πόσοι τον ρώτησαν τα δύσκολα.

Εκεί αρχίζει η πολιτική.

Τα υπόλοιπα είναι απλώς... συνήθειες της αγέλης.

Share this Post: