Απόφαση – πρόκληση στο Εφετείο για τη Νέα Σμύρνη: όταν τα βασανιστήρια βαφτίζονται «σωματική βλάβη»
Η αυλαία της δικαστικής μάχης για τον άγριο ξυλοδαρμό στην πλατεία της Νέας Σμύρνης έπεσε με έναν τρόπο που επιβεβαιώνει τους χειρότερους φόβους για τη θεσμική προστασία της αστυνομικής αυθαιρεσίας. Η απόφαση του Εφετείου, που μετέτρεψε την κατηγορία των βασανιστηρίων σε «επικίνδυνη σωματική βλάβη», δεν είναι απλώς μια δικαστική κρίση· είναι ένα σήμα ατιμωρησίας προς όλο τον κατασταλτικό μηχανισμό.
Τον Μάρτιο του 2021, ολόκληρη η χώρα είδε σε ζωντανή μετάδοση έναν αστυνομικό της ομάδας ΔΙ.ΑΣ. να τσακίζει με πτυσσόμενο κλομπ έναν ακινητοποιημένο πολίτη στην πλατεία της Νέας Σμύρνης. Ήταν η περίοδος που η κυβέρνηση Μητσοτάκη, με πρόσχημα την πανδημία, επιχείρησε να επιβάλει έναν ιδιότυπο στρατιωτικό νόμο στις γειτονιές. Παρά τα αδιάψευστα βίντεο, το επίσημο κράτος προσπάθησε από την πρώτη στιγμή να λασπολογήσει τα θύματα, μιλώντας για «ενέδρες» 30 ατόμων που δεν έγιναν ποτέ.
Ενώ πρωτοδίκως οι αστυνομικοί είχαν καταδικαστεί για το κακούργημα των βασανιστηρίων, το Εφετείο ήρθε να «διορθώσει» την κατάσταση προς όφελος των θυτών. Το δικαστήριο αρνήθηκε τον χαρακτήρα των βασανιστηρίων, παρά τη σαφή μεθοδολογία και τη δημόσια ταπείνωση του θύματος, υποβιβάζοντας το έγκλημα σε μια απλή σωματική βλάβη. Στον ένα κατηγορούμενο αστυνομικό επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης μόλις ενός έτους με τριετή αναστολή, μια ποινή που πρακτικά δεν έχει καμία επίπτωση στην καριέρα ή την ελευθερία του, ενώ ο δεύτερος αστυνομικός αθωώθηκε.
Η ίδια δικαιοσύνη που εξαντλεί την επιείκειά της στους βασανιστές της ΔΙ.ΑΣ., είναι η ίδια που δείχνει το πιο σκληρό της πρόσωπο σε πρόσφυγες και μετανάστριες, βαφτίζοντάς τους «διακινητές» και επιβάλλοντας εξοντωτικές ποινές χωρίς στοιχεία. Όταν το κράτος «ξεπλένει» τη βία στην πλατεία, νομιμοποιεί τη βία στα σύνορα και στις εισόδους των προσφυγικών δομών.
Σχόλια